Advent er ei kristen tid som markerer starten på kyrkjeåret. Ordet “advent” kjem frå latin og tydar “Herrens kome”. Det er ei tid for å vente på Jesu fødsel, og for å førebu seg til jul.

Adventstida varer i fire veker, og startar den fjerde sundagen før jul. Kvar søndag i advent tenner ein eit lys i adventskransen, og for kvar veke kjem ein nærare julaftan.

Advent er ei tid for ettertanke, bønn og fellesskap. Mange pyntar heimen med adventsstjerner, lys og kalenderar. Det er også vanleg å bake julekaker og gjere klar julegåver.

Advent er ei tid for å minne oss på håpet og gleda som jula har med seg. Det er ei tid for å sjå framover og til å feire Jesu fødsel. Vi skal då hugsa at dette håpet er at Jesus ein dag skal koma attende og skipa Gud rike på jord.

Ifølgje Wikipedia er den en tidlegaste referansen ein har til advent frå et konsil i Zaragoza i 380, der det vert forbode å vere borte frå kyrkja dei tre vekene mellom 17. desember og Herrens åpenbaring (Epifani), 6. januar. Den første heilt sikre kjelda er frå synoden i Lerida i 524. Advent blei då fastlagd som starten på kyrkjeåret.

Mange kristne kyrkjesamfunn praktiserar enno faste i adventtida. Det tilrår vi og, som ei ære til Jesus Kristus. Det gjer og den føremonen at julematen vert ekstra god når du først får honom..