Eit dikt om mørkjetida på Strutle-nynorsk (ikkje-normert), For opplysingas skuld er dei særmerkte Strutle-endingane i tjukk (svart) tekst.

Når haustmørkjet skreidar i kveldinga kald,
og vindurne ristar kvar einaste skald,
me kveikjer eit ljos,
og finn oss eit kjos,
med grautur i trauget vert heimen ein skald.

Når kveldurne mørknar og skuggane fer,
og vindurne nappar i lauvlause tre,
me set oss i kråa
og kveikjer på blesa,
med heiturne drykkjur finn hjarta sitt fe.

Då stormurne ristar i vegg og i tak,
og mørkjet ligg djupt som eit rullande flak,
me dreg i eit skinn,
slepp hugnadur inn,
og gløymer at haustur gjer verda så spak.

Biletet frå Wikipedia synar ein tradisjonell vedomn frå Jøtul og Kværner